บทที่ 117 ตอนนี้คุณยังมีสติอยู่ไหม?

ยามอยู่โรงพยาบาลก็ถูกล้อมหน้าล้อมหลังด้วยคนของเขา ครั้นกลับมาถึงบ้านก็ยังต้องเผชิญกับสายตาของพี่เลี้ยงที่คอยเฝ้าติดหนึบไม่ห่างกาย สถานการณ์ของเธอในตอนนี้ช่างน่าสงสารและน่าเศร้าจริง ๆ

“คุณคิมคะ ดิฉันไม่ได้มีเจตนาจะขวางเลยค่ะ เรื่องออกไปข้างนอกน่ะย่อมได้อยู่แล้ว... แต่ว่าคุณเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลมาเอง...